Marion van Harreveld komt uit een echt ‘architectennest’. Haar vader en, later, haar echtgenoot waren beiden architect. Deze achtergrond vormde de mede de basis voor haar ontwerpen van kunsttoepassingen in gebouwen. In het veelzijdige werk van Marion is de architectenblik duidelijk te herkennen. Haar werk is een zoektocht naar de essentie van het beeld en de vorm door materiaal toe te voegen of juist weg te laten.

Marion over de expositie Shelters:
'Toen er in de media steeds meer foto’s waren te zien van vluchtelingen en hun, vaak provisorische, behuizingen, ben ik ‘shelters’ gaan bouwen – plekken die bescherming bieden. In tentoonstelling onderzoek ik het idee van beschutting: wat betekent het om beschermd te zijn, en hoe kwetsbaar is die bescherming eigenlijk? De kleine, geïmproviseerde schuilplaatsen in deze serie zijn opgebouwd uit alledaagse, vaak afgedankte materialen. Ze ogen tijdelijk en fragiel, alsof ze elk moment kunnen verdwijnen onder invloed van weer, tijd of geweld van buitenaf.
De shelters verwijzen naar plekken waar mensen zich proberen terug te trekken — fysiek, maar ook mentaal. Ze staan symbool voor vluchten, voor overleven met beperkte middelen. Door de shelters te tonen in wisselende omstandigheden plaats ik ze in een spanningsveld tussen hoop en dreiging. De schaal nodigt uit tot kijken, maar ook tot inleven. Met deze serie wil ik niet zozeer antwoorden geven, maar ruimte maken voor reflectie. Shelters gaat over de kwetsbaarheid die onlosmakelijk met bestaan en samenleven verbonden is.'